İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Babacan: Döviz rezervleri er geç idari ve yargı kontrolüne uğrar

ANKARA – Demokrasi ve Atılım (DEVA) Partisi Genel Lideri Ali Babacan, partisinin birinci kuruluş yıl dönümünde büyüyen ekonomik sıkıntılara, hak ve özgürlüklerdeki ihlallere, hukuk alanındaki sorunlara dikkat çekti, “İyi ki DEVA Partisi’ni kurmuşuz’ dedi. İktisadın bakan değişikliğiyle değil, ülkenin hukuk devleti haline getirilmesiyle düzeleceğini söyleyen Babacan, İnsan Hakları Hareket planı içinse “Keşke insan hakları iktisat tabana vurduktan yahut AB’yle münasebetler sıkıştığında hatırlanmasaydı. Okuyunca çok üzüldüm. Bandı 2002’ye sarmışız” dedi.

Döviz rezervlerindeki erime, yedek akçenin harcanması için “İçim cız etti” sözünü kullanan Babacan, bu hususların er ya da geç idari ve yargı kontrolüne uğrayacağını vurguladı. İktidarın yeni partileri ölçemediği için seçim yasası değişikliğinde son bir karar veremediğini söyleyen Babacan, “Sistem kesinlikle değişmeli ancak ülkeyi yöneten zihniyet de değişmeli. Bunun yolu da fakat topyekûn iktidar değişikliğidir” dedi.
.

Babacan partisinin kuruluş yıldönümü hasebiyle Ankara’da yazılı basının temsilcileriyle akşam yemeğinde bir ortaya geldi. Babacan özetle şunları söyledi:

DEVA PARTİSİ DAHA FAZLA SOKAKTA OLACAK: 81 ilin tamamında vilayet liderlerini görevlendirdik. 43 vilayet ve 300’den fazla ilçede kongreleri tamamladık. İstanbul, Ankara, İzmir, Bursa, Antalya üzere büyükşehirlerde vilayet ve ilçe kongrelerine başlamadık. Buralarda üye kaydı olmamasına rağmen şimdiden yaklaşık 25 bine ulaştı üye sayısı. DEVA partisi bundan sonra daha fazla alanda olacak. Vatandaşlarla birebir temas bizim için bu yıl en değerli çalışma olacak.

BİRİNCİ YILDA ÂLÂ Kİ DEVA’YI KURMUŞUZ DİYORUZ: Birinci yılı doldurduğumuzda ‘iyi ki partimizi kurmuşuz’ diyoruz. DEVA Partisi’ni kurmaya karar verdiğimiz 2019’un şubat ayından bu yana ülkemizin hiçbir sorunu düzelmedi. Özgürlükler ve temel haklarla ilgili sıkıntılar büyüyor. İki yıl evvel siyasal şiddet diye bir şeyi konuşmuyorduk. Gazetecilerimizin, düşünürlerimizin, siyasi partilerin üst seviye yöneticilerinin sadece yazdıkları ve söyledikleri sebebiyle fiziki şiddetle karşı karşıya kalması bu ülke için utanç kaynağı. Ekonomik sıkıntıların sebebini teşhis ederken özgürlüklerle ilgili problemlerin öncelikle ele alınması gerektiğini düşünüyoruz. Türkiye’nin hukuk devleti niteliğiyle ilgili de çok önemli zahmetler var. Anayasa rahatlıkla çiğnenebiliyor. AİHM ve Anayasa Mahkemesi kararlarına uyulmuyor. Bu tablo felaket.

İNSAN HAKLARI İKTİSAT TABANA VURUNCA, AB’YLE ALAKALAR SIKIŞINCA HATIRLANMAMALI: İnsan Hakları Aksiyon Planını ayrıntılı inceledik. Teknik düzenlemelere bakıldığında olumlu adımlar var. Lakin insan hakları alanı tıpkı vakitte ülkeyi yönetenlerin zihniyeti ile ilgili bir uygulama alanı. Kâğıt üzerine pek hoş şeyler yazabilirsiniz lakin uygulamaya bakmak lazım. Yürütme erkinin baskısıyla alınan yargı kararlarının olduğu bir ülkede insan hakları uygulamasının olağan seyretmesini beklemek çok sıkıntı. AİHM’de kontrata taraf 40 ülkenin evrak sayısını topluyorsunuz, yalnızca Türkiye’nin belgesi o kadar. Anayasa Mahkemesi temelden incelediği evraklarda yüzde 95 oranında hak ihlali tespiti yaptı. Sayın Erdoğan’ın açıkladığı İnsan Hakları Aksiyon Planı’nın aslında Avrupa Birliği takviyeli bir proje olduğunu da görüyoruz. AB’nin martta Türkiye’yle ilgili tavrını belirleyeceği kıymetli bir doruğu var. Pek yapmazlardı fakat ABD’deki yeni idareyle koordine ederek Türkiye’ye ait tavrını belirleyeceği söylendi. Keşke insan hakları iktisat tabana vurduktan yahut AB’yle alakalar sıkıştığında hatırlanmasaydı.

HAREKET PLANINI OKUYUNCA ÜZÜLDÜM, BANDI 2002’YE SARMIŞIZ: İnsan Hakları Aksiyon Planının içeriğini okuyunca ben çok üzüldüm. Bandı 2002’ye sarmışız. 2002’de Türkiye’de sorun olarak gördüğümüz ne varsa hala gündemde, hala düzeltilmesi ile ilgili hareket planı açıklanıyor. Türkiye açısından üzücü bir tablo. İnsan haklarını Avrupa Birliği için değil, kendi vatandaşlarımız için düzeltmeliyiz.

BAKAN DEĞİŞTİREREK İKTİSAT DÜZELMEZ, BOŞUNA UĞRAŞMASINLAR: İktisatla ilgili meselelerin tahlili de hukuktan başlıyor. Ne yazık ki hükûmet bunu anlamakta zahmet çekiyor. Bakanı ve Merkez Bankası’nın liderini değiştirip, iktisatla ilgili üç beş karar alınca iktisadın düzeleceğini zannediyor. Olmaz, hiç boşuna uğraşmasınlar. Ekonomiyi düzeltmenin yolu ülkeyi hukuk devleti haline getirmekten geçiyor.

SAMİMİ BİR AÇIKLAMAYLA MESELELERİN YARISI ÇÖZÜLÜR: Bu bir siyasi duruş ve kararlılık problemi. Uzun uzun ıslahatlara planlara gerek yok. Samimi bir açıklama gelse bunun iktisattaki tesirlerini çabucak görürüz. Örneğin Anayasa Mahkemesi kararlarına saygılı olacağız, uymayan mahkemelere karşı HSK’yı misyona davet ediyoruz’ desinler; ‘Bizden yargıya pusula gitmez’ desinler; ‘Basın hürdür, şiddeti teşvik etmedikçe karışmayacağız’ desinler. Samimi bir saatlik bir açıklamayla sıkıntıların en az yarısı çözülür. Ondan sonra alışılmış iktisatta yapılacak işler var. Bunun için de dürüst ve ehil takım gerekli. 2003-2004’te, 2010-2011’de yaptık. Bu ülkenin iktisadı bugünden daha kötüyken yaptık, tekrar toparlar. Bu ülkenin potansiyeli büyük.

YENİ PARTİLERİ ÖLÇEMEDİKLERİ İÇİN SONUNCU KARAR VEREMİYORLAR: (Seçim mevzuatında değişiklik hazırlığı) Parti programımızda seçim bölgelerinin daraltılması ve seçim barajının düşürülmesi ile ilgili görüşlerimizi yazdık. Çoğulcu ve temsil gücü yüksek bir demokrasi olması için Meclis’te temsil geniş, milletvekilleri daha güçlü olmalı. Yapılan çalışmanın ayrıntısını bilmiyoruz. Ortada sızan ya da deneme açısından sızdırılan bilgiler var. En büyük sorunları biz başta olmak üzere yeni partileri ölçemiyorlar. Bir ölçseler o vakit çabucak bir önlem almaya çalışırlar fakat ölçemiyorlar. Alandaki olumlu tavrın ne kadar somut takviyeye dönüşeceğini ölçemiyorlar. Ölçemedikleri için de kesin bir karar veremiyorlar. Bir hükümetin seçimlerde başarılı olmasının yolu hizmet üretmek ve ülkenin problemlerini çözmektir. Bunları yapamayıp kanunları değiştirerek kendilerine avantaj sağlayarak, muhalefeti engellemeye çalışmak beyhude eforlar. Bir iktidar bunlara mecbur kaldıysa, oyunun kurallarını değiştirerek iktidarda kalma eforuna girdiyse aslında o iktidarın bitiş periyodu demektir.

TEK YOL İKTİDAR DEĞİŞİKLİĞİDİR: (Cumhurbaşkanı Erdoğan’dan bir davet gelirse cevabınız ne olur?) Partinin isminin daha fazla duyulması için çalışıyoruz. Bizi tanıdıkça fark ettikçe takviye neredeyse garanti üzere. Alternatif olmak büsbütün vakit sorunu. Taban buna çok müsait. Ankara’da rastgele bir taksi durağı, kahvehaneye oturun sorun. Ancak kamera, fotoğraf makinası olmayacak. Zira etrafımızda 1 fotoğraf makine olsa bile beşerler kulağımıza eğilip fısıldıyor, gönlümüz sizinle, ayağınıza taş değmesin diyorlar. Vakitle durum çok değişecek. Evvelki gün bir taksi durağında çay içerken 75-80 yaşında bir teyze geldi. ‘Ali Babacan burada mıymış?’ dedi. “Bak” dedi, ‘Bir gün Tayyip seni çağırabilir, sakın ha!’ dedi ve çıktı gitti. Durum bu. Büsbütün prensipler ve kıymetlerle ilgili. Biz parlamenter sistem dedik. Bunu konuşamadıktan sonra, mevcut sistemin devamında inat ve ısrar olduktan sonra biz kiminle neyi, nasıl konuşalım. Problemlerin temelinde sistem ve zihniyet yatıyor. Zayıf bir ihtimal lakin vatandaşın parlamenter sisteme dayanağını görüp ‘gelin sistemi konuşalım’ diyebilirler. Sistem kesinlikle değişmeli fakat ülkeyi yöneten zihniyet de değişmeli. Bunun yolu da lakin topyekûn iktidar değişikliğidir.

S-400’DE HESAPSIZLIK, KAYBET-KAYBET: S-400 konusu, Türkiye’nin egemenlik alanında bir mevzudur. Hiçbir ülke Türkiye’ye şunu yap diyemez. Lakin hükûmet aldığı kararın sonuçlarını hesap etmeli. Burada bir hesapsızlık var. 2 buçuk milyar dolar para ödendikten sonra bu sistemlerin kullanılamaması, kapağını hafif araladığınızda önemli yaptırımlarla karşılaşılması tam bir hesapsızlık. Madem bu türlü bir adım atıyorsunuz diplomasisini yürütün. Kuyuya taş atıldı, kırk akıllı çıkarmaya uğraşıyor. Türkiye’nin F-35 projesinden çıkarılması büyük bir kayıp. F-16 sistemlerimiz yıpranıyor. Hem teknolojide bir kuşak geride kaldı hem de uzun müddet kullanıma bağlı bir yıpranma var. F-16’ları yerine yenileri tedarik etmek lazım. Bu sıkıntı tam bir kaybet-kaybet oldu. 2,5 milyar dolar parayı kaybettik, F-35 için harcadığımız kaynakları kaybettik, F-35 projesinden atıldık, para verdiğimiz S-400’lerin de kapağını açıp kullanamıyoruz. Bu nasıl bilgisiz, bilinçsiz bir dış siyasettir, anlamak güç.

ÇİN’LE İLGİLERDE ÖRTÜLÜ FÜZE SİSTEMİ KAHRI: Çin’le ilgilerde örtülü dertler var. Bunlardan bir tanesi de füze sistemlerinin satın alımında Türkiye’nin oluşturduğu güvensizliktir. Çin’le görüşüldü bir mühlet. Sonra anlaşıldı ki esasen Türkiye’nin istediği öteki, o sistemlerin teknik özelliği öbür. Koskoca bir ülkenin savunma sistemiyle ilgili bu kadar kıymetli bir konusunu bu kadar kolay ve düz bir kusurla sürmesi, tabiri caizse sonradan uyanılması yazık.

TÜRKİYE SALGINDA VATANDAŞA EN AZ DAYANAK VEREN G-20 ÜLKELERİNDEN BİRİ: Türkiye, salgın devrinde G-20 ülkeleri içinde vatandaşa en az takviye veren ülkelerden oldu. Dayanak; kredi ve kredinin tekrar yapılandırılmasıydı. Bunlar da üstüne faiz eklenerek yapıldı. Sorunlar aslında büyüyerek ertelendi. Pandemi bitse dahi sistemde bir tortu kalacak. Bu tortuların en büyüğü de şirket borçları, hane halkı borcu ve bankaların sermaye muhtaçlığı. Tekrar sermayelendirme muhtaçlığının ortaya çıkması kaçınılmaz. Bu da şeffaf, adil ve ahlaki olmalı.

TÜRKİYE’NİN IMF’YE MUHTAÇLIĞI YOK: Türkiye’nin IMF’ye muhtaçlığı yok. Kendi iş insanlarımızın ve bu milletin kaynaklarını, direkt sermayeyi, genç nüfusu ve dünyadaki kaynak bolluğunu birleştirdiğimizde iş yürür. IMF’nin üzerine düşen fazla bir iş yok. Kendine çekidüzen veren, aklı başında adımlar atan ülkelere kaynak zati geliyor. IMF, işler bilakis dönüp de büyük merkez bankaları piyasadan para çekmeye başladığında, faizler dolar ve avro bazında yüzde 3-4-5 arttığında kıymetli oluyor.

MERKEZ BANKASININ NET REZERVİ AÇIKLANSIN: Taraflı cumhurbaşkanı ve akraba bakan el ele verip Merkez Bankası’nın 130 milyar dolar rezervini çarçur etti. Sayın Erdoğan, Merkez Bankası’nın 95 milyar dolar brüt rezerv sayısını söylüyor lakin 139 milyar dolarlık borcundan bahsetmiyor. Bu şuna benziyor: Cüzdanındaki paradan bahsediyor fakat kredi kartı borcundan bahsetmiyor. Merkez Bankasının, bankalara borcu var. Bir de swaplar yoluyla piyasadan aldığı 58 milyar dolarlık borç var. Yalnızca rezerv değil, yedek akçe hesabını da bir günde harcadılar. İçimiz cız ediyor.

REZERVLERLE İLGİLİ ER YA DA GEÇ İDARİ, YARGI KONTROLÜ OLUR: Tüzel açıdan inceleme devletin yetkili organlarının yapacağı bir iştir. Vakti geldiğinde bunların hepsi hem idari hem de yargı kontrolüne tabi tutulur. Er geç olur. Bu kadar büyük bir sayı ortada kalmaz. Ancak toplumsal ve siyasi açıdan bakınca, Merkez Bankası’nın döviz rezervleri kuru denetim etmek için bazen ölçülü bir formda kullanılabilir. Siz yanlış para siyasetiyle iki yıl boyunca 130 milyar doları eritiyorsanız, bunun bir siyasi hesabının verilmesi lazım.

İlk yorum yapan siz olun

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir